ორი ქვეყანა, ერთი მწვერვალი და კინოთეატრი ვარსკვლავების ქვეშ: ჩემი დღე უსტრონში

ხშირად ყველაზე შთამბეჭდავი თავგადასავლები იქ იწყება, სადაც დიდი ქალაქების ხმაური მთავრდება. დილით ადრე, როცა ვროცლავის მთავარ სადგურზე (Wrocław Główny) მატარებელში ვჯდებოდი, ზუსტად ვიცოდი, რომ წინ ჩვეულებრივი ტურისტული გასეირნება არ ელოდა ჩემს ზურგჩანთას. ჩემი დანიშნულების ადგილი უსტრონი (Ustroń) იყო – სილეზიის ბესკიდებში მიმალული პატარა, სიმპათიური ქალაქი, რომელიც ერთი შეხედვით მშვიდ სამკურნალო კურორტს ჰგავს, თუმცა სინამდვილეში ბევრად მეტ საიდუმლოსა და ემოციას ინახავს.

ჩასვლისთანავე უსტრონის ცენტრმა თავისი მყუდრო კაფეებითა და მთების ფონზე გაშენებული ქუჩებით მიმიღო. თუმცა, ქალაქის სიმშვიდეში დიდხანს არ შევყოვნებულვარ – ვიცოდი, რომ ნამდვილი შთაბეჭდილებები წინ მელოდა.

მჭედლებიდან კურორტამდე: რას ინახავს უსტრონის წარსული?

სანამ უშუალოდ მთებისკენ ავიღებდი გზას, ადგილობრივ მუზეუმში (Muzeum Ustrońskie) შევიარე – შესასვლელი ბილეთი სულ 12-15 ზლოტი ღირს, შთაბეჭდილება კი სრულიად ცვლის ქალაქის აღქმას. მუზეუმი XVIII საუკუნის ყოფილი რკინის ქარხნის დირექციის ისტორიულ შენობაშია განთავსებული. ეზოში გამოფენილი გიგანტური რკინის კონსტრუქციების, უროებისა და ისტორიული ჭედური დაზგების ფონზე ხვდები, რომ ეს მყუდრო კურორტი საუკუნეების წინ სრულიად სხვა ენერგიით ფეთქავდა.

Muzeum Ustrońskie

XVIII-XIX საუკუნეებში უსტრონი მთელ რეგიონში მეტალურგიისა და რკინის დამუშავების გული იყო. სწორედ აქ დაინერგა იმპერიაში ლურსმნების პირველი მასობრივი, მანქანური წარმოება, რომლითაც მოგვიანებით ავსტრო-უნგრეთის ყველაზე შორეული კუთხეები მარაგდებოდა!

ქალაქის ბედი XIX საუკუნის ბოლოს რადიკალურად შეიცვალა, როცა აქ სამკურნალო მინერალური წყლები და ტორფის აბაზანები აღმოაჩინეს. ინდუსტრიული ცენტრი სწრაფად გადაიქცა ელიტის საყვარელ გამაჯანსაღებელ კურორტად. დღეს უსტრონში სეირნობისას თვალს მოჰკრავთ როგორც ძველ, ტრადიციულ ხის არქიტექტურას, ისე XX საუკუნის 60-70-იან წლებში აგებულ ცნობილ პირამიდისებურ სანატორიუმებს, რომლებიც ხეობას სამეცნიერო ფანტასტიკის ფილმის დეკორაციასავით დაჰყურებენ.

შეხვედრა ველურ ბუნებასთან: Leśny Park Niespodzianek

ქალაქიდან პირდაპირ Leśny Park Niespodzianek-ისკენ (სიურპრიზების ტყის პარკი) ავუყევი გზას. ეს უბრალოდ ზოოპარკი არ არის – ეს არის 15 ჰექტარზე გაშლილი ნამდვილი ტყე, სადაც ადამიანსა და ბუნებას შორის საზღვრები თითქმის წაშლილია.

60-ზლოტიანი ბილეთი ავიღე (რომელშიც პარკის ყველა ატრაქციონი და შოუ შედის) და ხის ჩრდილქვეშ გაყვანილ ბილიკებს გავყევი. გაოცებას ვერ ვმალავდი, როცა ჩემგან რამდენიმე ნაბიჯში ირმები, შველები და მუფლონები სრულიად მშვიდად დასეირნობდნენ. აქ ცხოველები გალიებში კი არ არიან ჩაკეტილები, არამედ თქვენ ხართ მათთან სტუმრად.

განსაკუთრებული ადრენალინი კი მტაცებელი ფრინველებისა და ბუების შოუმ მოიტანა – როცა უზარმაზარი არწივი ან ბუ შენგან რამდენიმე სანტიმეტრში, ჰაერის გაჭრით ჩაგიქროლებს ფრთებს, ბუნების ძალას სულ სხვაგვარად გრძნობ.

ნაბიჯი საზღვარს მიღმა: ჩანტორიიდან ჩეხეთში

ტყის სიმშვიდის შემდეგ მთის მწვერვალების დრო დადგა. Czantoria Kolej Linowa-ს (ჩანტორიის საბაგირო) სალაროსთან ძალიან პრაქტიკულ მიგნებას მივაგენი: 42-ზლოტიანი კომბინირებული ბილეთი, რომელიც მოიცავდა საბაგიროთი ასვლას, საღამოს კინოჩვენებას და უკან ჩამოყვანას.

საბაგირომ Stokłosica-ს პოლანამდე (851 მ) ამიყვანა, საიდანაც ფეხით გავუყევი გზას დიდი ჩანტორიის (Wielka Czantoria – 995 მ) მწვერვალისკენ. სწორედ აქ მელოდა ამ დღის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო მომენტი.

დიდი ჩანტორიის მწვერვალზე ზუსტად გადის პოლონეთ-ჩეხეთის სახელმწიფო საზღვარი. არანაირი საბაჟო, არანაირი რიგები და პასპორტის კონტროლი – უბრალოდ მიდიხარ ტყის ბილიკზე, ხედავ საზღვრის აღმნიშვნელ ბოძებს (პოლონური P და ჩეხური C) და ერთ ნაბიჯში უკვე ჩეხეთის ტერიტორიაზე ხარ!

ჩეხურ მხარეს გარემო თითქოს ოდნავ იცვლება: იქვე დგას ცნობილი გადასახედი კოშკი (Rozhledna Czantoria) და ტრადიციული მთის თავშესაფრები (Chata na Čantoryji), სადაც შეგიძლიათ ცნობილი ჩეხური კერძები ან გრილი ლუდი დააგემოვნოთ. ჩეხური მხარის დათვალიერების შემდეგ, ბილიკით გავაგრძელე გზა პატარა ჩანტორიისკენ (Mała Czantoria — 866 მ). ეს მარშრუტი ხან პოლონეთის, ხან ჩეხეთის ტერიტორიას მიუყვება. საოცრად თავისუფალი შეგრძნებაა, როცა მთის ნიავს მიჰყვები და რამდენიმე წუთში ქვეყნიდან ქვეყანაში გადადიხარ.

კულმინაცია: კინოთეატრი ათასობით ვარსკვლავის ქვეშ

თუმცა, ჩემი ჩანტორიაზე დაყოვნების მთავარი მიზეზი წინ მელოდა. საღამოს ახლოვებასთან ერთად, მწვერვალზე მზადება დაიწყო განსაკუთრებული ღონისძიებისთვის – Kino na Szczycie (კინო მწვერვალზე).

წარმოიდგინეთ სცენა: მზე ნელ-ნელა ეშვება ბესკიდების ქედებს მიღმა, ჰაერი სასიამოვნოდ გრილდება, დაბლა, ხეობაში კი უსტრონის ათასობით ოქროსფერი სინათლე აციმციმდება. ამ დროს პირდაპირ ღია ცის ქვეშ, მთის წვერზე ირთვება კინოეკრანი.

ეს არ იყო უბრალოდ ფილმის ყურება; ეს იყო სრულიად განსხვავებული, სენსორული გამოცდილება. მთების სიჩუმე, ვარსკვლავებით მოჭედილი ცა, პლედში გახვეული მაყურებლები და ეკრანიდან წამოსული შუქი… ასეთ ატმოსფეროს ვერცერთი თანამედროვე და დახურული კინოთეატრი ვერ შექმნის.

ფილმის დასრულების შემდეგ, იმავე ბილეთით საბაგიროს კაბინაში ჩავჯექი. ღამის სიბნელეში, მშვიდად დაშვებისას გადავხედე განათებულ ქალაქს და მივხვდი — უსტრონი არის ადგილი, სადაც ერთი დღეც კი საკმარისია, რომ ყოველდღიური რუტინისგან სრულიად გათავისუფლდე.

აქვს იხილეთ ვიდეობლოგიც

ჩემი ჩანიშვნები თქვენი მოგზაურობისთვის

• არ შემოიფარგლოთ ცენტრებით: ნამდვილი უსტრონი მთებში, ისტორიულ კუთხეებსა და ტყის ბილიკებზეა.
• მოიძიეთ კომბინირებული ბილეთები: საბაგიროსა და ღონისძიებების ერთობლივი შეთავაზებები ბევრად ბიუჯეტური და მოსახერხებელია.
• ნუ დაივიწყებთ დოკუმენტებს: მიუხედავად იმისა, რომ საზღვარზე კონტროლი არ არის, პირადობის მოწმობა ან პასპორტი ჯობია ყოველთვის ზურგჩანთაში გედოთ.
• ჩაიცვით შრეებად: მთაში ამინდი სწრაფად იცვლება, საღამოს კინოჩვენებაზე კი თბილი მოსაცმელი და პლედი ნამდვილად დაგჭირდებათ.
  
  აგრეთვე იხილეთ: პოლონეთის ქალაქი ქართველი გმირის ისტორიით

ავტორი: ნათია ქიმაძე